پای صحبت یک راننده تاکسی اینترنتی از درآمد میلیونی تا خفت شدن

پای صحبت یک راننده تاکسی اینترنتی از درآمد میلیونی تا خفت شدن به گزارش یاری کالا «کار کردن درتاکسی اینترنتی ˮ لم ˮخاص خودش را دارد. خانه ما سمت جنوب غرب است. باید شش دانگ حواست باشد که از کجا و برای کجا مسافر می گیری.»



مرتضی رضایی: خودش سر صحبت را باز می کند و می گوید: «قهوه برات بریزم؟» قهوه؟ خودروی کرایه ای، شیک و تمیز. داخل خودرو هم خوش بو است. موزیک لایتی درحال پخش است و دودی بودن شیشه ها اجازه ورود نور آفتاب را نمی دهد. دمای اتاق خودرو مطبوع است و همه چیز برای یک سفر درون شهری فراهم.
تعارف را رد نمی کنم. از فلاسکی که دارد یک شات کوچک قهوه می ریزد و می گوید: «با شکر یا بدون شکر؟با شیر یا بدون شیر؟: »می پرسم مجانی است؟ که می گوید: «برای مسافران ۱۰ شب به بعد بله، مجانی است.»
هفت سال است که در یکی از تاکسی های اینترنتی کار می کند. شغلش شده این. قبلا حسابدار یک شرکت خصوصی بوده که بنا به دلایلی از کار برکنار می شود. فقط اسم کوچکش را می گوید: «دلم نمی خواهد شری چیزی شود.»شما که می دانی اسمم چیست؟ اما بنویس محمود. این شکلی راحتتر هستم.

اخراج از شرکت، چند ماه بیکاری و سرانجام تاکسی اینترنتی
اوضاع خیلی خراب نبود. حتی بعد از اخراج از شرکت برای چند ماهی پول داشتم که سر کار نروم. بیمه بی کاری را هم فعال کرده بودم و بامداد تا شب در خانه بودم! اما نمی شد. نمی شد دست روی دست گذاشت. ازدواج کرده ام اما بچه ندارم. در خانه ماندن هم که خودتان می دانید گرفتاری های خاص خودش را دارد. اعصاب خانم ها بهم می ریزد مرد همیشه در خانه باشد!
یک شب می خواستیم به یک مهمانی برویم که هر کاری کردم ماشین روشن نشد.آن موقع پراید داشتم. خلاصه تاکسی اینترنتی گرفتم و رفتیم. مسیر کوتاه بود و البته هزینه هم زیاد نشد. به راننده گفتم که جسارتا چقدر درآمد داری که اظهار داشت: «۲۰۰ - ۳۰۰هزارتومان در روز.»
باور نکردم و نمی خواستم باور کنم. هفت – هشت سال پیش بود و برای این شغل، درآمدی خوب. خلاصه جرقه اش در ذهنم خورد. چند جا رزومه پر کرده بودم برای کار مرتبط. خوب یادم هست که مهمانی ۵ شنبه شب بود و کل جمعه را در خانه بودم. اپ مربوط را نصب کردم، مراحل ثبت نام را انجام دادم(البته چند روز مراحل آن طول کشید) و نخستین مسافر را که گرفتم دیگر همه چیز آغاز شد.
کار کردن درتاکسی اینترنتی " لم "خاص خودش را دارد. خانه ما سمت جنوب غرب است. باید شش دانگ حواست باشد که از کجا و برای کجا مسافر می گیری. چه ساعتی می خواهی کار کنی، کجا باید کار کنی و... خب ابتدا ناشی بودم. مثلاً از شمال به جنوب می رفتم از جنوب به شمال و همین طوری می چرخیدم اما بعدها هدفمند شدم. یعنی می دانستم که در یک منطقه و باید به چه صورتی کار کنم.آخرین سرویس را هم که به سمت خانه یا هر جایی که قرار بود بروم می گرفتم و خلاص.

روزی یک تا یک و نیم میلیون درآمد دارم
خدا را شکر راضی هستم. پراید را که فروختم یک پژو خریدم. گفتم دستم باز بود و این شکلی نبود که بیکار شده باشم از گرسنگی بمیرم. خیلی زود ماشین را عوض کردم تا هزینه روی دستم نگذارد. هم اکنون هم همینطور است. هر سه سال ماشین را عوض می کنم تا نیازی به تأمین قطعه و مکانیکی و خرج های اضافی نداشته باشم. فقط هم پرشیا سفید می خرم. دوست دارم. دیرتر هم کثیف می شود. ماشین در اصطلاح "برویی " است و خلاصه که به من ساخته. از درآمدم بخواهم برایتان بگویم اغراق نکرده ام. روزی بین یک تا یک و نیم میلیون می شود. البته بستگی به بسیاری از چیزها دارد که مهم ترین آنها زمان و وقتی است که در روز می گذارم. البته بوده روزهایی هم که مثلاً سیصد هزارتومان کار کنم! آن روز، روز بدم است.
سی میلیون برای خودم می ماند
تقریبا ماهی ۳۰ میلیون تومان برای خودم می ماند. روزی بین ۳۰۰ تا ۵۰۰ را برای هزینه های بنزین و ماشین و ناهار و شام خودم می گذارم و هر چه بماند سود است. درصد شرکت هم هست که گاهی از پولی که برای خودم می ماند، می دهم چون متغیر است اما خب خدا را شکر.آقای خودم شده ام. بدون ارباب و فرمایشات روزمره که این کار را بکن و این کار را نکن. نمی دانم از حسابداری چیزی سر در می آوری یا نه؟یک صفر این طرف، آن طرف شود، خلاص ات می کند. البته این را یک چیزی بین شوخی و جدی گفتم اما شغل طاقت فرسایی است.
یک ترفند را یادتان می دهم، میهمان من!
گفتم من اول ناشی بودم. یعنی هر مسافری به هر منطقه ای که می خورد می رفتم اما رفته رفته با تجربه شدم. هم اکنون مثلاً نباید همین طوری در خیابان بچرخی. یه سایتی هست که بلیت کنسرت می فروشد. خب من برنامه همه کنسرت ها را دارم.آنجا تاکسی خور زیاد است با قیمت های خوب. خب این ترفند را هم سوزاندم.(با خنده). می دانید هر کاری لم خاص خودش را دارد.
دیگر به کار قبلی ام بر نمی گردم
سرم برود دیگر به کار قبلی ام بر نمی گردم. سرم شلوغ بود. بخصوص در ماه هایی که سال مالی شرکت ها به حساب می آید. نمی گویم حقوق بدی می گرفتم، نه! اما استرس داشتم. روز و شبم برای خودم نبود. همه موهایم سفید شد در این کار. مگر چند سال دارم؟هنوز به ۴۰ نرسیده ام. اینجا راحت هستم. کسی با من کاری ندارد.
تقریبا ماهی ۳۰ میلیون تومان برای خودم می ماند. روزی بین ۳۰۰ تا ۵۰۰ را برای هزینه های بنزین و ماشین و ناهار و شام خودم می گذارم و هر چه بماند سود است. درصد شرکت هم هست که گاهی از پولی که برای خودم می ماند، می دهم
هر زمان بخواهم می روم و هر زمان بخواهم می آیم. خب چه کاری است؟درآمد خوب خودم را هم دارم و آقای خودم هستم. می دانید، بعضی ها می گویند در شان ما نیست. چه چیزی در شان شما است؟مگر داریم دزدی می کنیم؟ یک سری از دوستان و رفقا هستند که انگار به کلاس شان بر می خورد. پدرشان دارد در می آید اما خب... من نمی گویم همه بیایند تاکسی اینترنتی کار کنند اما این که کلاس و فیس و افاده دارند اذیتم می کند. خدا را شکر اوضاعم خوب است. پیش از تاکسی اینترنتی خانه خریده بودم و مشکلی ندارم. این چرخ دارد برای من خوب می چرخد.

می خواستند خفتم کنند
یک بار همان اوایل بود که گفتم ناشی بودم. سرویس خورد از آریاشهر به کرج. تایم خلوتی بود و کرایه اش هم خوب. گفتم می روم و پس از آن برمی گردم خانه. وسط میدان سوارش کردم.
نشست جلو و حرفی نمی زد. خوب یادم هست که زمستان بود و آن موقع پراید داشتم و بخاری اش هم کار نمی کرد. سردش شده بود. اظهار داشت: «بخاری کار نمی کند؟» گفتم نه. گفت حداقل این شاسی را بچرخان سمت گرما تا گرمای موتور بیاید داخل.»آن هم شدنی نبود( با خنده)خراب بود. گفت انبر دست داری که گفتم از داشبورد بردار. برداشت و و خلاصه آن شاسی را چرخاند و گرما آمد داخل.
وسط های راه بودیم که گفت یک دقیقه می زنی بغل؟ حالم دارد بهم می خورد!زدم بغل و تا به خودم بیایم از سمت راننده آمد و چاقو را گذاشت زیر گردنم. کپ کرده بودم. گفتم من که چیزی ندارم! گفت سوئیچ را بذار روی ماشین، پیاده شو و خدانگهدار. گفتم اینجا می میرم. ماشینی رد نمی گردد. زمستان است و از سرما یخ می زنم. نمی دانم چه شد که دلش سوخت. گفت بریم! نشست صندلی عقب و این بارطور چاقو به پهلوی من. رسیدیم زیر پل فردیس که پیاده شد و فرار کرد. فکر کنم از خفت کردنم پشیمان شد.
تا به حال چیز ارزشمندی در ماشینم جا نمانده که به صاحبش برگردانم و معروف شوم!
شارژر موبایل، کیف ورزشی، کوله پشتی مدرسه، برس، کفش و دمپایی بارها و بارها در ماشین جا مانده است که پس داده ام اما چیز ارزشمندی که مثلاً کیف پولی داخل ماشین باشد یا کیف طلا و دلار نه! اصلا مگر مردم این چیزها را با تاکسی اینترنتی حمل می کنند؟از این شانس ها نداریم مثلاً ۲۰ کیلو طلا در ماشین بماند، بروم پس بدهم و معروف شوم!
خودرو ما مثل خانه شخصی مان است
من می خواهم بدون پرده حرف بزنم اما نمی دانم شما می توانید بنویسید یا نه؟ ببینید این چهارتا صندلی مثل خانه ماست و شما هم میهمان ما هستید اما یک سری ها فکر می کنند دور از جان هر غلطی می توانند در ماشین بکنند. دوستان، آقایان، خانم ها، وقتی تاکسی می گیرید حرمت یک سری چیزها را نگه دارید. ما را مجبور نکنید تا آینه را بدهیم بالا که سقف را ببینیم یا مجبور شویم پیاده تان کنیم!یک بار این کار را کردم و از کارم هم پشیمان نیستم.
مسافران زیادی داشته ام در طول همه این سال ها. شخصیت های متفاوت. دل خیلی ها هم پر است. بعضی ها خوشحال هستند، بعضی ها ناراحت. اشک ها و لبخندهای زیادی در این ماشین دیده ام. فیلمش را دیده اید؟جالب است! وظیفه ما این است که شما را از جایی که لوکیشن زده اید سوار نماییم و به جایی که لوکیشن زده اید ببریم. مگر ما برده شما هستیم که مثلاً پیاده شویم فلان بسته را از دوست تان در پارک بگیریم؟ اصلا من از کجا بدانم داخل آن بسته چیست؟ یک شب یک خرس بزرگ را می خواستند بدهند که ببرم برای ولنتاین! گفتم به من چه آقا. من راننده هستم. گفت وظیفه ات همین است که سفر را کنسل کردم و گفتم: «وظیفه در سربازخانه است.»البته مخلص همه سربازها هم هستیم. از این سفارشات زیاد است. گاهی راننده ها انجام می دهند و گاهی هم نه.

ریا نشود، مجانی هم مسافر می برم
خیلی پیش آمده که یک نفر تاکسی گرفته و پولش را نداده. ببین! این چیزها مهم نیست. بسیاری از مردم آبرو دارند. من می فهمم وقتی استرس دارند، مضطرب هستند و مدام با سر و کله شان ور می روند. دیگر آدم شناس شده ام. پیش از این که برسیم به مقصد تشکر می کنم از این که هزینه سفر را پرداخت کرده اند. بعضی ها دعای خیر می کنند و بعضی ها هم چیزی نمی گویند و پیاده می شوند. گاهی اصلا کرایه نمی گیرم با عنایت به شرایط مسافر، نباید این رو می گفتم که ریا شود. البته فقط شما مرا می شناسی و شما هم از خودمانی و می دانم رازم محفوظ می ماند. همیشه از این اتفاق ها که نمی افتد اما پیش می آید. بیشتر بخوانید: تکلیف مردمی که از اینستاگرام امرار معاش می کنند چیست؟
یک روز صفر تومان کار کردم!
صبح که زدم بیرون یک مسیر خورد از محله مان به سمت شهرک غرب. یک خانم و یک دختر بچه کوچک سوار شدند. فکر می کنم منزل مادرشوهر این خانم بود. این را از دیالوگ های رد و بدل شده که داشت با تلفن حرف می زد فهمیدم. رسیدیم به مقصد گفت چند دقیقه صبر کنید بروم و برگردم. بچه داخل ماشین بود. چند دقیقه که گذشت ماشینی روی پل پارک کرد، راننده آن ماشین بچه را داخل دید و اظهار داشت: «چرا بچه را اینجا گذاشته؟»آمد در را باز کند و بچه را بردارد که اجازه ندادم. گفتم این بچه امانت است. داد و بیداد که تو... چند تا فحش ناجور داد و گلاویز شدیم. در همین لحظه بود که خانم آمد و کار بالا گرفت. گوشه لبم ترکیده بود. کلی عذرخواهی نمود آن خانم و بچه را برداشت و رفت. قاطی قاطی بودم. رفتم خانه و آن روز را دیگر کار نکردم. البته چند روز بعد آن خانم زنگ زد و کرایه ام را واریز کرد.
بعضی از ۵ شنبه ها را صلواتی کار می کنم؛برسد به روح پدر و مادرم
گاهی پنج شنبه ها که بیدار می شوم یکی در بین از مسافران کرایه نمی گیرم. حالا هر کسی شانسش بزند. سه تا به نیت پدرم و سه تا برای روح مادرم مجانی مسافر می زنم. من که کاری برای آنها نکردم حداقل ثوابی برسد برای روح شان. البته بچه بدی هم نبودم. یعنی کاری نکردم که سرشان افتاده باشد. نه دزد بودم، نه مال مردم خور، نه دزد ناموس نه چیز دیگری. روح همه رفتگان شاد.

4747



1401/04/30
11:18:45
0.0 / 5
179
تگهای خبر: ارز , حقوق , خودرو , دام
این مطلب را می پسندید؟
(0)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب
نظر شما در مورد این مطلب
نام:
ایمیل:
نظر:
سوال:
= ۲ بعلاوه ۱


yarikala.ir - حقوق مادی و معنوی سایت یاری كالا محفوظ است

یاری كالا

یاری گر شما در انتخاب کالای مدنظرتان